رهبر انقلاب اسلامی در پیامی به مناسبت هفته وحدت تأكید كردند: دشمن تلاش دارد تا انواع تفاوتهای نژادی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، و جغرافیایی را به بهانههایی برای ایجاد اختلاف بین مردم مسلمان در ایران و در هر كشور اسلامی دیگری تبدیل نماید تا از این منظر، پاره پاره شدن امّت اسلام و تحلیل رفتن قوای آن را به نظاره نشسته و در فرصت مناسب سلطهی خود را بر آنان اِعمال نماید.
مشرح پیام مقام معظم رهبری به مناسبت هفته وحدت به این شرح است:
بسمالله الرّحمن الرّحیم
مُحمّدٌ رَسولُ اللهِ وَالّذینَ مَعَهُ اَشِّداءُ عَلی الكُفّارِ رُحَماءُ بَیْنَهُم
ایّام ولادت وجود مبارك نیّر اعظم، اشرف خلائق، سراج منیر، برگزیدهی خداوند، شهر علم، حضرت رحمةٌللعالمین، رسول مكرّم اسلام صلّی الله علیه وآله وسلّم و فرزند پاك و پاكنهادش، حجّت بالغهی الهیّه، حضرت امام جعفر صادق صلواتالله وسلامهعلیه را به ملّت شریف ایران و امّت بزرگ اسلام تبریك میگویم.
از آن وقتیكه خورشید وجود حضرت ختمیمرتبت در مكّهی مكرّمه طلوع نمود، چشمانداز سعادت بشر كه رَهین كمال بندگی و اطاعت از حضرت حق جلّ و علا است، درخشش دیگری یافت؛ ارواح انبیاء و ملائكهی الهی و قدسیان، غرق در سرور گشته و شیاطین انس و جن، انگشت خشم و حسرت و غم گَزیدند. زیرا برترین خلق خداوند در همهی عوالم بیشمار خلقت، پا به عرصهی خاكی میگذاشت و بهزودی با خلعت نبوّت و خاتمیّت و با در دست داشتن قرآن عظیم و مأموریت هدایت همهجانبهی انسان میرفت تا حركت كاروان عظیم بشریّت را بهسوی عبودیّت و تكامل الی الله رقم زند. زندگی آن حضرت و اوصیاء معصومین ایشان تماماً درس هدایت و بندگی، درس معرفت و محبّت، درس عقیده و جهاد، درس زندگی و اخلاق حسنهی فردی و اجتماعی، درس امانت و صداقت، درس عزّت و كرامت، درس علم و عمل، درس رحمت و قاطعیت، درس قسط و عدالت، و درس وحدت و برادری است.
این درسها هرچه بهتر فراگرفته و به آن عمل شود، رسیدن به قلّههای سعادت و نیكبختی برای ابناء بشر میسّرتر میگردد. ما معتقدیم روح مطهّر پیامبر رحمت و همچنین ارواح طیّبهی اوصیاء و حجج طاهرین صلواتالله و سلامه علیه و علیهم اجمعین همواره مراقب و هدایتگر و مهربان بر احوال مسلمانان و جامعهی اسلامی هستند. آنگاه كه خطایی از فرزندان این پدر مهربان و بزرگوار سر زند، خاطر ایشان رنجیده میشود و هرگاه كه مسلمین به درسها و دستورات ایشان عمل نمایند، قلب مباركشان مسرور میگردد.
اینك اسلام و اهل آن بعد از گذر از دورانهای سخت و پر تلاطم و طی كردن فراز و نشیبهای متعدّد از صدر اوّل تاكنون به مرحلهای سرنوشتساز و تعیین كننده رسیده است. امروز مسلمین نقشی بسیار مؤثّر و تاریخساز را میتوانند ایفاء كنند. امروز روزی است كه چشمانداز غلبهی نهایی حق بر باطل، و اسلام بر كفر بهمراتب بیش از همهی ادوار گذشته به عینیّت نزدیك شده است.
شرط اوّل این مهم، اتّحاد كلمهی مسلمین است. وحدت مسلمین در مقابل كفر جهانی، راهبردی قرآنی و آموزهای اصیل از اسلام ناب محمّدی صلواتالله و سلامه علیه و آله است و نه یك مسئلهی سطحی و گذرا. مقصود از وحدت آن است كه در سطح عمومیِ جوامع اسلامی، نقاط مشترك بین همگان، محور وَ اصل قرار گیرد. البته سعی میشود تا به پشتوانهی استدلال و در عین رعایت همهی شئونِ برادری و همراهی و به همانگونه كه از آموزههای قرآنی برمیآید، در كمال صلح و صفا نقاط افتراق، تبدیل به نقاط مشترك گردد.
آنچه مسلّم است آحاد مسلمین در جوامع اسلامی باید در مواجهه با كفر جهانی، اصل قرآنیِ «اَشِدّاءُ عَلی الكُفّار، رُحَماءُ بَیْنَهُم» را محور فكر و بیان و عمل خود قرار دهند و اینگونه است كه وحدت و اتّحاد اسلامی به دست میآید. هرگاه هر یك از دو بخش این پیام آسمانی، از مرحلهی عمل مسلمین دور شود، آنان هم از آن جایگاه عزّتی كه به حق در مدینةالاسلام واجد آن شده بودند دور خواهند گشت، و این قاعدهای است كه تخلّف ندارد.
این قاعده یكی از اصول و پیامهای اساسی انقلاب اسلامی است. زمان برگزاری اوّلین هفتهی وحدت به اسفند 1356 هجری شمسی و دوران مبارزه با دستگاه ستم پهلوی برمیگردد؛ آنگاه كه رهبر عظیمالشّأن شهید اعلی الله مقامهالشّریف در دوران تبعید خود در ایرانشهر، این فكر را مطرح نموده و شیعه و سنّی از آن استقبال بهعمل آوردند. بهزودی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، بهتدبیر بنیانگذار جمهوری اسلامی حضرت امام خمینی قدّسسرّه الشّریف، «هفتهی وحدت» رسمیّت یافت. به لطف حضرت باریتعالی، مسئلهی وحدت بین آحاد ملّت مسلمان، نمونهای موفّق در میان ملّت ایران دارد و دسیسههای دشمنان تأثیر زیادی در جهت مخدوش كردن آن نداشته است.
ولی مسلّماً بدخواهان همیشه در كمین این نعمت بزرگ هستند. آنچه آنان را امیدوار میسازد، برجستهسازی اختلافات است. اختلافات عقیدتی و مذهبی گرچه یك وجه مهم از مقصود دشمن اسلام بشمار میرود و او به استفاده از آن بسیار دل بسته است؛ ولی به آن بسنده نخواهد كرد و تلاش دارد تا انواع تفاوتهای نژادی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، و جغرافیایی را به بهانههایی برای ایجاد اختلاف بین مردم مسلمان در ایران و در هر كشور اسلامی دیگری تبدیل نماید تا از این منظر، پاره پاره شدن امّت اسلام و تحلیل رفتن قوای آن را به نظاره نشسته و در فرصت مناسب سلطهی خود را بر آنان اِعمال نماید.
دستور قرآن كریم در این موارد در آیهی كریمهی «وَ لا تَنازَعوا فَتَفْشَلوا و تَذْهَبَ ریحُكُم» ذكر شده است؛ بنابراین هر فردی در هر جایگاهی، هر كاری كه به تفرقه بین مسلمانان بینجامد را صورت دهد و در جامعهی مسلمین تنازع ایجاد كند، دانسته یا نادانسته و خواسته یا ناخواسته، مقصود دشمنان اسلام را سامان داده است؛ و چگونه در این روزگار كسی میتواند چنین عملی را به جهل و غفلت خود نسبت دهد در حالیكه اینك طواغیت عالَم و در رأس آنان امریكای جنایكار نقابهای فریبنده و پوشالین را از چهرهی كریه اهداف استعماری و نقشههای استكباری و سلطهجویانهی خود كنار زده و دستكشهای مخملین فریبگر را در آورده و چنگال خونآلود خود را به همهی دنیا نشان دادهاند؟
اكنون وقت آن است كه مسلمانان به فكر فرو روند و حوادث را دقیقتر بنگرند. آیا اگر مسلمین یدِ واحدهای میبودند كه مشت خود را با استحكام میفشرد، ملّت فلسطین اینگونه بیپناه، مورد ظلم و جنایت اشغالگران قرار میگرفت؟ و آیا اگر ملّتها و دولتهای ساكن در حاشیهی خلیج فارس اتّحاد خود را در زیر عَلَم اسلام برقرار میساختند، رجّالههای بیهویّت و فاسد جرأت پیدا میكردند تا از هزاران كیلومتر دورتر به سرزمینها و داراییهای ایشان طمع ورزند؟
توصیهی مؤكّد و مكرّر اینجانب به حكّام كشورهای اسلامی خصوصاً كشورهای منطقه غرب آسیا و حاشیه خلیج فارس این است كه دشمن واقعی خود را بشناسید و نقشهاش را دریافته، با آن مقابله نمایید. علاج مشكلات امّت اسلامی، اتّحاد كلمه، دوستی و تعاون در مسیر خیر و نیكی است. حاكمان جنایتكار امریكا و نظام جعلی صهیونی دشمنان قسم خورده این اتّحاد و دوستی هستند. آنان فقط دشمن جمهوری اسلامی و ملّت ایران و جبههی عظیم مقاومت اسلامی نیستند؛ بلكه با همهی امّت اسلام و از جمله ملّتهای غرب آسیا و شمال افریقا دشمنی دارند و در این امر حتی حكّام این كشورها كه بسیاری از ایشان همكار آنان محسوب میشوند، از این امر مستثنی نمیباشند؛ همچنانكه بیاحترامی علنی و بهكار بردن تعابیر زشت نسبت به بعضی از سران كشورهای اسلامی از سوی رؤسای استكبار، در حافظهی نزدیك شما و ما موجود است.
درس مهمّ اتّحاد و عدم تنازع، درس اوّل مكتب اسلام در مورد نوع مواجهه با دشمن و دوست است. امّا درس دوّم آن، دفاع از یكدیگر در مقابل كفر و درس سوّم، انواع همكاریها و همافزاییها در مسائل مختلف زندگی مادّی و معنوی مسلمانان از لحاظ ثروت، امنیّت، علم و پیشرفت است كه انتهای این مسیر، وصول به تمدّن نوین اسلامی خواهد بود؛ بنابراین وحدت بین مسلمین سنگ بنای اصلی برای دستیابی به تمدّن اسلامیِ عزیز و غالب است. این بستهی مفهومی و فكری كه آرزوی ما برای عالم اسلام در آن نهفته است، به نوبهی خود تا حدّ قابل قبولی در ایران عزیز، صورتِ تحقّق یافته و باز توصیهی این خادم به آحاد ملّت آن است كه به هیچوجه اجازهی بروز هیچ اختلافی را در بین خود ندهند.
در پایان امیدوارم با شفاعتهای رسول مكرّم و عترت طاهرین ایشان صلواتالله و سلامه علیه و علیهم، سایهی پررحمت و بركتِ لطف الهی بر جوامع اسلامی افكنده شود و ایشان روز به روز در سایهی عمل به فرامین الهی پلههای ترقّی و عزّت را هر چه بیشتر از پیش بپیمایند.
والسّلام علیكم و رحمة ¬الله و بركاته
سیدمجتبی حسینی خامنهای
8/شهریور/1405،
17/ ربیعالاوّل/ 1448
